فریاد را باور کن ، هر چند از  گلوی، نای ، برنخیزد !!!

مینویسم فریاد
  تو بخوان درد
 تو بخوان لق لق جاری لب حوض
 تو بخوان پیشخوان اندوه مدام
 تو بخوان سنگ قبر رویا ها
 و این منم انسان
 صاف و روشن
 مشکینه پوش
ایستاده       ماتم  زده
 بر سر سنگ نگاهت
 چونان کسوفی خشک شده بر پیشانی آسمان
هنوز  باغ  آسمان  ستاره  میخواهد
هنوز  ساعت  خوش  اعتراض 
همان  تقارن
ماه و خورشید است

تو اگر  سینه ای   با  سواد داری
ستبر کن
 

بخوان

لب    را سکون نبخش


بجنبان



گلوله  جای  زبان 


در  دهان 


دندان قروچه  می کند  .  


باور  کن  اندوه  من وتو 


یک  فریاد  کم دارد


تو 


بخوان  درد 


تو  بخوان 


لحظه خوش 


اعتراض


همان  ساعت  خوش  تقارن 


 
ماه  تو  و


خورشید من



فریاد  را رفیق  باور کن 

گوش  رک  کن 


بشنو 


هر چند  اگر  از  گلوی 


،


نای  ،        بر نخیزد .


همین

نوا بامدادی

میانه ضلع جنوبی ،،، سال



برهان  نوی  از میان  البسه  کهنه

ذهنم
سر  بر اورده است

درست سر  وقت


میانه  ضلع  جنوبی سال


قطب نمای در دستم 


شمال   رویا ها  را 


دست یافتی  میداند .


و


من  بر طبق  اخرین  معادلات  جبر


به اختیار  جان   از  جسم  رسیدم


شاگرد  درسهای  قشنگ 

برایت  پای تخته


ساعت  خوش  قرار  را 


با  گونیا ی  ساده  امید 


کشیدم 


نقش  این دایرک های  هزلولی 


شمال  بخت تو  را


زیر  همین  اسمان  کبود 


راس   هجوم  نور  بر  سنگفرش  عمر تو  میداند


باور  نمی کنی  سر  بر  سقف  بباز 


خورشید  تمام  قد برای  خوشبختی  تو



طلوع  کرده است .



هنوز  حساب و کتاب  خدا عوض نشده


هنوز  محیط  دل  بی قرار را

 
با عرض  و طول  نگاه  میسنجند


هنوز  نشان  مثلث


همان  سه  خط ممتد  


نخ های  بادبادک  کودکی هامان  است


نگذار  بی  قاعده 


قرار  بادبادک  را  همین 


مثلث  تقدیر  به  بند  آسمان کشد


زمینی باش 



سرخی  گونه هایت  را  به  سبزی 


زرد شده  برگها  بسپار


شاید حجم  تازه ای  برای  زیستن


در  عمق این همه  فاصله ها


یافت  شود


هنوز  به  اخرین  محاسبه  گر 


ایمان  دارم .


همین

نوا بامدادی
 

سراب  اعتراض

گویند آنسوی برکه ها

دریا را از نوک خشکترین شاخه های

درختهای
سبز

می توان دید


؟


تو چیزی میبینی ؟

همین

نوا بامدادی

شبان پیژامه پوش  ---  ذکر دهم شهریورگان

 
  هیچ حکایت از نکته ای که به کار اید خالی نباشد
 
ابولفضل بیهقی

******  ذکر دهم شهریورگان

از امروز  گفتار های  تحت این نام  برایتان  واگویه  می کنم  باشد   خدایم  رحمتم کند .

در  فراست  یک  مطالعه  جانانه ام  اما نمی دانم  چرا  همیشه  پاهایم از این  گلیم  روزمرگی  در نمی رود .
به  قول  آن  بقال  بی دخل  محلمان     قسمت ما گویا  سواری  بر  این  اوتول های  بخت و تاختن بر این اسب  سرکش  اقبال نیست . در همین  حوالی  سیر می کردیم  که ناگاه  شنیدم  در این  بلو  بشوی  جنبش ها و ضد جنبش ها  تحفه ای  موسیقای   از برای  شنیدن  از  استاد  مخالف  صدا  به علاوه  سیما   آمدست  و گویا  در  انقلاب  برای  خریدش  انقلاباتی  شدست  آنچنانی  .
و   باز  گویا وزیر  هنوز  رای اعتماد  نگرفته  این  کار عظیم   فرهنگی  را از  دستاورد های  زود هنگام  صدارت خود بر  دستگاه  فرهنگ چاق کن خود  قرار داده  است  .
ما  که  هر  روز  از  فرت بالا  زدگی  فرهنگ  اخلاقی  در پیرامون  خود  چپق  سماغ  می مکیم.

 
برای  این وزیر هنوز  رای اعتماد نگرفته  آتشی  گیراندیم و مجلسی  غلیض  کردیم  و  دودی  در 
هوای  پر  تجانس  هنری  تزریق نمودیم . وزیر ادم  با فضل  بی ریایست .  
باشد خدایش  رحمتش کند .
اری  من نیز  برای انکه از این  سیل  عظیم  فرهنگ دوست ایرانی  جا  نمانم  و   رکاب این  دوچرخه 
ذهنم  اندکی  معطر  به  شنیدن  چهار کلام  حرف  حساب  شود  بدو  رفتم  پیش  مش مراد  بغال   بی
دخل  محلمان تا  ببینم از  این تحفه  فرهنگی اگر اورجینالش  ماندست  بخرم . 
داستان این  اورجینال  چیزیست  که  ذهن  مرا به  سوت  زدن وا میدارد .  ما جماعت  فرهنگ دوست عاشق کپی رایت  هنوز  برای خریدن  این گرامافون های  اورجینال   عذاب وجدان داریم میترسیم 
مبادا  در این  تورم  پایین  سرمان کلاه  برود و پولی  بی جهت  از  لیفه  مان به در  رود .  این است 
که  همیشه  اصرار بر  کپی داریم و اصل  را  با اکراه  میخریم .
در  همین احوالات  یکباره  در چارچوب  درب  بقالی قرار گرفتیم  و  مش  مراد که  از این  تیپ 
مزخرف  روشنفکری ما  مطلع بود   بعد سلام و احوالپرسی  گفت   لب باز نکرده  میدانم  تو اون کله 
یجوج معجوجت  چه میگزرد و از برای چه از  خلوت به در زدی  پدر صلواتی ها  پول خون پدرشون
رو میخواستن هر یک  صفحه  گرامافون را چند هزار تومن قیمت زده بودند من هم نیاوردم - اما هیچ   خیالت را ازرده نکن  عوضش
 
ممد پسرم  گفته  از این وروره جادوش  پیدا می کنه تند تند گرامافون با کیفیتشو بهم میده  فردا اماده
میشه  فردا بیا ،   ممد تو کارش  وارده  خیره  سر از بچگی  درس  که نخوند  همش  پای  این  وروره
جادو  همین که  بهش میگن رایانه   تا بوغ سگ  بیدار بود  هر چی  زدیم  درس  بخون به خرجش
نرفت که نرفت  اما خوب  جوهرشو داشت  الان  تو کارش  برو بیای داره   همین دیروز
  همین دیروز رفت  یه  سوناتا  خرید  . بچم  یه مقدار  حساس  اینه که نمی تونه  با  این اتولای   وطنی
برونه   میگه  فرنگیش  بهتره .  ما  که سواد  درست حسابی نداریم .
ما  میگیم  نون حلال  باشه  بچمونم  سر براه  بسه .  
من هم   که   انگار  در لوازم روشنفکری و اسباب  جنتلمنیمان خسرانی ایجاد شده  باشد  گفتیم  مقداری 
سماغ برای  چپقمان  بگیریم  برویم  شاید   فردا  با شنیدن  صدای  استاد که از استین پر  کفایت  و حنجره ان اهن پاره ممد صدور می یابد  بتوانیم بلکم
اندکی این  ضایعه عظیم  که چونان تاول بر  وجهه  مدرنمان نشسته را جبران کنیم و  در  محافل 
رسمی  و غیر رسمی  بر  این  استاد اواز  نقدی  یا تحسینی  نثار  کنیم  لاجرم  ما هم  به  چشم اهل
فرهنگ بیایم .  
اندر احوالات دیگر فرهنگی  که این  روزها  چش و چال ما را به خود مشغول کرده   از همت جزم
شده  غریب پور این گرانسنگ بی سنگ  برای  کوباندن  مهر ثبت بین المللی  بر خیمه شب بازی
ایرانی دارد که   چشم رک می کنیم و  گوش دراز  که  مبادا  این نیز  به  سرنوشت  سندهای بر جای مانده بوی نای گرفته  بگذشته مان دچار نشود باشد  این  سنگتراش  تیاتری ما را نیز خدایش رحمت کند . 
گاهی  فکر می کنم  هنوز من  چشم  بر  نور نگشوده  بودم  که  تیاتر با تمام  اعوان و انصارش  مرا در
اغوش جذبه و علاقه خود کشید . هنوز  بیش  از انکه  دوست داشته باشم  زنده بمانم  دوست دارم   تیاتر
ببینم .
تا  سنه  بعدی  .....
-----------------------------------------------------------------

پی نوشت :
راستی  مسبوق هستید  که ما  بی  سواد  و  پر اغلاط  پس دست بر  آسمان  بلند کنید و از خدای  زمین

بخواهید در  ضمن انکه مرا  رحمت می کند  سواد نیز عنایت کند .