بادبادک  اول    پر     واز 

  
باد بادک  دوم    پر     واز


  
باد بادک سوم    ....     ....

 
کودک  دل واپس

 
دل  هنوز  در  تب  آخر

 شب سپيد  مثل  شب آخر

 
ساحل  قرار 


 
بلم  وصل

 
منتظر   در  شن

با یک پیاله دریا 

بساطی  از آرزوها را بدرقه میکردم

تا که زود باز آیند

 
و

 
بلم  هنوز  براي  پارو  زدن

 
يکنفر کم داشت

 
گويا  هنوز  باد بادک  سوم  برای  پريدن 


 
يک بهانه  ساده

حضور  تو را کم داشت


 
نخ  دلم

 
از  بند  قرره  اينجا

 
رها  شده بود

 
هنوز  تا انجا  

کنار  تو

 
چند  دور

 
پيچيدن

 
کم داشت

خوب ميدانم 

هنوز هر  روز آدمک شنی میسازی

تا بگوی هنوز آدم هست

 
اما بدان

 
بادبادک  دل من  براي  رسيدن

 
به  اوج 

چند دوری تابیدن

 
اندکی  بند

 
کم اکی

 
از  دوست داشتند

 
نگاهت

 
بوسه ات

 
کم داشت


همين

نوا بامدادی

-------------------------------------------
پ ن : یک  روز  آمدی

بند دلم  برید                    باد بادک سوم پرید

آدمک شنی آب شد .